รักที่เริ่มจากศูนย์ R-19

จียู ซึ่งเรียนอยู่ที่โรงเรียนมัธยมหญิงล้วนชื่อดัง 'แอสเตอร์ สคูล' ในย่านอัปเปอร์อีสต์ไซด์ของแมนฮัตตัน อาศัยอยู่ในอพาร์ตเมนต์เดียวกับฮันเตอร์ที่เรียนอยู่โรงเรียนชายล้วน 'อัลตัน สคูล' ฝั่งตรงข้าม อย่างไรก็ตาม ระหว่างฮันเตอร์ที่อาศัยอยู่ในเพนต์เฮาส์หรูของอพาร์ตเมนต์ย่านฟิฟต์อเวนิวที่มองเห็นเซ็นทรัลพาร์ก กับจียูที่อาศัยอยู่ในห้องเช่าชั้น 1 นั้น มีช่องว่างระหว่างฐานะเปรียบเสมือนจุดสูงสุดและจุดต่ำสุดของพีระมิด

จียูผู้ชอบนั่งอ่านหนังสือเงียบๆ กับฮันเตอร์ผู้ไม่เคยอยู่นิ่งได้เลยแม้แต่วินาทีเดียว แม้แต่นิสัยใจคอก็ยังตรงกันข้ามโดยสิ้นเชิง

ฮันเตอร์ผู้มีพรสวรรค์ด้านเทนนิสเริ่มลงแข่งในทัวร์นาเมนต์อย่างจริงจัง และเขาก็ชนะทุกการแข่งขันที่มีจียูไปร่วมชม จนในที่สุดฮันเตอร์ก็เชื่อว่าจียูคืออาถรรพ์นำโชคของเขา จียูที่เริ่มรำคาญใจที่ฮันเตอร์คอยอ้อนวอนให้เธอไปดูทุกการแข่งขัน จึงตัดสินใจโกหกคำโตออกไป

[ฉันอ่านเจอในหนังสือที่นักจิตวิทยาชื่อดังเขียนไว้น่ะ ว่าการจะสัมผัสถึงการมีอยู่ของใครสักคน ไม่จำเป็นต้องอยู่ด้วยกันทางกายภาพเสมอไปหรอก]
[นั่นมันเรื่องไร้สาระอะไรกัน]
[ยื่นมือมาสิ อดทนหน่อยนะถึงจะจั๊กจี้ก็เถอะ]

ความจริงแล้วมันเป็นวิธีที่เธอเห็นจากนิทานภาพสำหรับเด็กที่มีปัญหาเรื่องวิตกกังวลจากการพลัดพราก
เพียงแค่เขียนชื่อตัวเองลงบนฝ่ามือของฮันเตอร์ และแกล้งทำเป็นจูบแตะริมฝีปากไปเพียง 0.1 วินาที วันต่อมาฮันเตอร์ก็คว้าถ้วยรางวัลแชมป์ทัวร์นาเมนต์กลับมาได้สำเร็จ

แต่แล้วช่วงเวลาแห่งพายุคลั่งก็มาเยือนทั้งสองคน

[นี่... ถามเผื่อไว้เฉยๆ นะ...]
[อะไรล่ะ รีบพูดมา]
[เธอ... ชอบฉันเหรอ?]
[ฉันน่ะนะ? ชอบเธอ? บ้าหรือเปล่า?]

ในระหว่างนั้น โศกนาฏกรรมก็เกิดขึ้นกับจียู แม้ครอบครัวแฮมิลตันจะรับเธอไปเลี้ยงหลังจากที่ไม่มีที่ไป แต่จียูกลับต้องตกต่ำกลายเป็นเพียงคนใช้ไม่ใช่เพื่อนของฮันเตอร์อีกต่อไป

จียูที่ใช้ประโยชน์จากฮันเตอร์เพื่อความอยู่รอด และฮันเตอร์ที่ใช้ประโยชน์จากจียูเพราะความเชื่อเรื่องอาถรรพ์

ในกีฬาเทนนิส คำว่า “เลิฟ” หมายถึง ศูนย์ (Zero) เลิฟเกม (Love game) คือเกมที่คะแนนของฝ่ายหนึ่งเป็นศูนย์
ภายใต้ความสัมพันธ์ที่ถักทอด้วยรักและแค้น ทั้งสองคนที่ยืนเผชิญหน้ากันโดยมีตาข่ายขวางกั้นกำลังโต้ตอบเกมแห่งความรักกันอยู่
ใครกันแน่จะเป็นผู้ชนะในเกมนั้น?