ผู้ไถ่บาป

“ตัวฉัน อีมโยจิน เกิดมาเพื่อเป็น ‘ตัวรับเคราะห์’ ของบ้านท่านสมาชิกสภาแทจองฮวานค่ะ”

แทจองฮวาน รัฐมนตรีว่าการกระทรวงที่ดิน โครงสร้างพื้นฐาน และคมนาคม ได้ทำลายสุสานบรรพชนของตระกูลหนึ่งจนเกิดอาเพศขึ้น เทพธิดายูจอง ผู้ทำนายความเป็นไปในตระกูลแทซึ่งเป็นตระกูลการเมืองชื่อดัง ได้มอบวิธีแก้เคล็ดเพื่อรักษาชีวิตของยูคัง ลูกชายของจองฮวานที่เกิดก่อนกำหนดเอาไว้ หากนำเด็กผู้หญิงที่จะเกิดในอีก 5 ปีข้างหน้ามาเป็นตัวรับเคราะห์ บ้านนี้ถึงจะมีโอกาสได้เป็นประธานาธิบดี

23 ปีต่อมา มโยจินต้องใช้ชีวิตอยู่กับการเป็นตัวรับเคราะห์ให้แก่ยูคัง โดยถูกกักขังอยู่ที่ ‘ซายุนดัง’ สำนักร่างทรงของเทพธิดายูจองมาตลอดชีวิต ชีวิตทั้งหมดที่เธอได้รับมอบหมายคือการเฝ้ารอค่ำคืนที่เขาจะแวะเวียนมาพักค้างคืนที่ซายุนดังปีละสี่ครั้งเท่านั้น

กระทั่งวันหนึ่ง มโยจินได้รับคำสั่งจากเทพธิดายูจองให้ออกจากซายุนดัง และได้พบกับชายหนุ่มผู้ดุร้ายราวกับเสือในเขตล่าสัตว์ ชายผู้จ่อปากกระบอกปืนเข้าที่หัวเธอแต่สุดท้ายก็ยอมปล่อยไป มโยจินรีบหนีออกมาด้วยความรู้สึกเย็นวาบที่แล่นพล่านไปตามสันหลัง แต่แล้วพวกเขาก็ได้กลับมาพบกันอีกครั้ง เขาคือ ‘ยูคัง’ คนที่เธอเฝ้ารอคอยอยู่ทุกเมื่อเชื่อวันนั่นเอง

“จับตัวได้แล้ว”

นี่คือจุดเริ่มต้นของนรกอันงดงามที่มโยจินต้องเผชิญ

คำทำนายของร่างทรงนั้นผิด เธอไม่ใช่สายน้ำเย็นที่ช่วยดับร้อนให้กับแสงอาทิตย์อันร้อนแรง แต่เธอคือมหาสมุทรอันกว้างใหญ่ เป็นมหาสมุทรที่ลึกและเย็นเยียบ ยิ่งดื่มกินเท่าไรก็ยิ่งทำให้ลำคอแสบร้อน ขนตาสีดำที่ปกคลุมดวงตาอย่างเชื่องช้าสั่นไหวระริก เขาบีบที่ลำคอของเธอที่กำลังหอบหายใจแผ่วเบาราวกับจะปลิดชีวิต

“ไม่ว่าเธอจะเต็มใจหรือไม่ ฉันก็จะพาเธอออกมาจากที่ที่เป็นดั่งนรกแห่งนี้เอง”

นิ้วมือที่กำรอบลำคอจนแทบหักสั่นสะท้าน ดวงตาที่แดงก่ำด้วยความกระหายไล้ไปตามเปลือกตาที่ปิดสนิทของมโยจินราวกับกำลังวาดลวดลาย

“คอยดูให้ดีล่ะ ว่าฉันจะมอบโลกแบบไหนให้กับเธอ”

สำหรับยูคังแล้ว เธอคือโชคชะตาอันเลวร้ายที่เขาอยากจะสตัฟฟ์เอาไว้ให้อยู่เคียงข้างตลอดไป

*ความเชื่อทางไสยศาสตร์ บุคคล บริษัท และองค์กรที่ปรากฏในผลงานนี้เป็นเรื่องสมมติและไม่มีส่วนเกี่ยวข้องกับความเป็นจริงแต่อย่างใด