ภรรยาทาส

ต้วนอ๋อง หลิวคั่นหยวน อายุยังไม่ทันถึงวัยสามสิบปี ทว่ากลับบ่มเพาะนิสัยสุขุมเยือกเย็น การวางตัวเข้าออกล้วนสอดคล้องกับจารีตประเพณี ไม่มีเค้าความเย่อหยิ่งจองหองของคนหนุ่มที่ประสบความสำเร็จตั้งแต่อายุยังน้อยแม้แต่น้อย

ข้างกายเขามีผู้ติดตามคนหนึ่ง นามว่า เฟิ่งอัน ปรนนิบัติรับใช้เขามานานหลายปี เป็นคนว่านอนสอนง่ายและอยู่ในกฎระเบียบ

เฟิ่งอันถูกตาต้องใจบุตรสาวของแม่เฒ่ากู้ที่ทำงานจิปาถะอยู่เรือนหน้าเป็นคนแรก จึงมาขอความเมตตาจากเขา

เวลานั้นเขากำลังครุ่นคิดถึงเรื่องใหญ่ในราชสำนัก จึงไม่ได้ใส่ใจฟังนัก และรับปากไปส่งๆ

ตอนที่เฟิ่งอันแต่งงาน หลิวคั่นหยวนได้ตบรางวัลเพิ่มเป็นพิเศษอีกสามสิบตำลึง

การเข้าเวรครั้งแรกของเฟิ่งอันหลังแต่งงานใหม่ เขามาสายในตอนเช้า วิ่งกระหืดกระหอบมาจนหน้าผากมีเหงื่อซึม หลิวคั่นหยวนเห็นแล้วก็อดหัวเราะออกมาไม่ได้

เฟิ่งอันโอ้อวดกับใครต่อใครว่าภรรยาของตนอ่อนโยนและงดงามเพียงใด หลิวคั่นหยวนก็เพียงแค่ยิ้มรับและปล่อยผ่านไป

จนกระทั่งวันหนึ่ง ด้วยความบังเอิญที่ผิดฝาผิดตัว เขาตกกระไดพลอยโจนได้ร่วมอภิรมย์กับสตรีผู้หนึ่งชั่วข้ามคืน

วันรุ่งขึ้นเขาถึงได้รู้ว่า นางกลับเป็นภรรยาของเฟิ่งอัน

ต่อมา เขาหวนนึกถึงเรื่องราวในอดีตซ้ำแล้วซ้ำเล่า นึกถึงคำพูดโอ้อวดเรื่องภรรยาของเฟิ่งอันสารพัด ทุกถ้อยคำล้วนเป็นดั่งเข็ม เข็มที่ทิ่มแทงใจทุกเล่ม

ข้อควรรู้ก่อนอ่าน:

1）พระเอกเป็นท่านอ๋องในยุคศักดินา นางเอกก็มีความคิดแบบศักดินาที่ยุคสมัยมอบให้เช่นกัน (แน่นอนว่าเราต้องมองเรื่องราวของพวกเขาอย่างมีวิจารณญาณ)

2）พระเอกเป็นประเภทบังคับขืนใจ (ดังนั้นอย่าไปหาตรรกะอะไรมาก ดูขำๆ ก็พอ)

3）ตอนแรกนางเอกเป็นภรรยาของตัวรอง แต่เรื่องระหว่างเธอกับพระเอกเกิดจากการถูกคนชั่วใส่ร้าย ไม่ได้เกิดจากความสมัครใจของพวกเขา ก่อนที่พระนางจะหย่าขาดกัน จะไม่มีการพัฒนาเส้นทางความรัก