เดตลับๆ กับจักรพรรดิอยู่แท้ๆ แต่ตัวฉันเองดันไม่รู้เรื่องนั้นเลย

ฉันกลับชาติมาเกิดในนิยายโรแมนติกแฟนตาซีที่องค์จักรพรรดิทรราชผู้บ้าสงครามตกหลุมรักนางเอกผู้แสนดี

“การที่องค์จักรพรรดิทำสัญญาความสัมพันธ์เชิงชู้สาวกับนางเอกแล้วตกหลุมรักกันน่ะ มันก็เป็นแค่เรื่องที่พวกชนชั้นสูงเอาไว้ซุบซิบกันเท่านั้นแหละ”

สำหรับข้าราชการตัวเล็ก ๆ ในวังหลวงที่ไม่ได้เป็นแม้กระทั่งตัวประกอบอย่างฉัน การที่พรุ่งนี้ต้องทำงานล่วงเวลาไหมต่างหากที่สำคัญกว่า ทว่าการใช้ชีวิตอย่างขยันขันแข็งในฐานะพลเมืองดีก็ดูเหมือนจะให้รางวัลตอบแทนเป็นแฟนหนุ่มรูปหล่อ...

“คุณคิดจะจับมือกันไปตลอดการคบกัน แล้วค่อยจูบกันแค่ในงานแต่งหรือไงคะ”

“คุณจะต้องเสียใจแน่”

“ฉันไม่เสียใจหรอกค่ะ”

*** ฉันขอถอนคำพูดได้ไหมนะ? ...สำหรับคนที่เป็นแค่ตัวประกอบ เขากลับหล่อเหลาเกินไปมากจริง ๆ

“ริน่า เธอคิดจะยั่วองค์จักรพรรดิแล้วหนีไปงั้นเหรอ”