ชีวิตประจำวันขององครักษ์ปลาเค็ม

มนุษย์เงินเดือนอย่าง “สือจิ่ว” ทำงานหามรุ่งหามค่ำจนตายคาโต๊ะ พอลืมตาอีกทีก็พบว่าตัวเองทะลุมิติมาอยู่ในยุคโบราณ เดิมทีคิดว่าจะได้เริ่มชีวิตใหม่เสียที แต่ยังไม่ทันดีใจ ก็ได้รับข่าวร้ายทันควัน—
 

เขากลายเป็น “องครักษ์ลับ”

หน้าที่คือต้องนั่งเฝ้าอยู่บนคานทุกวัน คอยปกป้องนายเหนือหัว เวลางานเริ่มตั้งแต่เที่ยงคืนถึงเที่ยงคืน ทำงาน 365 วัน ไม่มีวันหยุด

สือจิ่ว : ……

สือจิ่ว : มีชีวิตอยู่ก็ดี แต่ตายอีกทีก็ไม่เป็นไร :）

ชาตินี้สือจิ่วขอปฏิเสธการทำงานหนัก เขาอู้งาน ปล่อยจอย มาสายเลิกไวเป็นกิจวัตร

ข่าวดีคือ เขาเป็นองครักษ์ลับที่ไร้ตัวตนที่สุดในหมู่ทั้งหมด อู้งานอยู่สามเดือนก็ยังไม่มีใครจับได้

แต่ข่าวร้ายคือ เพราะไร้ตัวตนเกินไป เขาจึงถูกเจ้านายของตน—ฮ่องเต้ทรราชผู้หวาดระแวง—ส่งไปเป็นสายลับในจวน “อ๋องหนิง”

ว่ากันว่าอ๋องหนิงเป็นคนป่วยออดๆ แอดๆ เดินสามก้าวหอบสามครั้ง พูดสามคำไอสามที ใช้ชีวิตเหลวไหลไร้ความสามารถ และคงมีชีวิตได้อีกไม่นาน

ทว่าวันแรกที่ไปแฝงตัว สือจิ่วนั่งยองอยู่บนคาน มองดูบรรดาที่ปรึกษาเข้าออกจวนอ๋องหนิงไม่ขาดสาย ทุกคนสนทนาเรื่องบ้านเมืองกันอย่างออกรส

สือจิ่วครุ่นคิดอยู่นาน ก่อนจะส่งรายงานกลับไป—

“วันนี้ท่านอ๋องหนิงเล่นไพ่นกกระจอกทั้งวัน”

หนึ่งเดือนต่อมา เขาแอบอยู่ใต้รถม้าของอ๋องหนิง ตามอีกฝ่ายออกไปตรวจทหารลับนอกเมือง แล้วส่งรายงานกลับไปว่า—

“วันนี้ท่านอ๋องหนิงเล่นไพ่นกกระจอกทั้งวัน”

สามเดือนต่อมา อ๋องหนิงล้มป่วยหนัก จับมือเขาไว้ไม่ยอมปล่อย สือจิ่วนั่งเฝ้าอยู่ข้างเตียง พร้อมส่งรายงานกลับไปว่า—

“ท่านอ๋องหนิงเล่นไพ่นกกระจอกหนักเกินไปจนป่วย วันนี้กำลังทบทวนตนเอง และสาบานว่าพรุ่งนี้จะไม่เล่นแล้ว”

หนึ่งปีต่อมา สือจิ่วมองกองทัพที่อ๋องหนิงรวบรวมเสร็จสมบูรณ์ ก่อนจะจับมืออีกฝ่ายที่ยื่นมาให้ แล้วส่งรายงานกลับไปว่า—

“วันนี้ท่านอ๋องหนิงชวนข้าเล่นไพ่นกกระจอกด้วยกัน”

ต่อมา อ๋องหนิงโค่นล้มฮ่องเต้ทรราชและขึ้นครองบัลลังก์ใหม่ ส่วนสือจิ่วที่นอนอยู่บนเตียงมังกรได้แต่บีบเอวตัวเองด้วยความปวดเมื่อย—

ตกลงใครบอกว่าอ๋องหนิงอายุสั้นกันแน่!?

เดิมทีแค่จะเป็นองครักษ์ลับไฉนถึงได้กลายเป็นฮองเฮาเสียแล้ว!

ในเมื่อหัวหน้าให้ทำงานสายลับแบบ 007 งั้นก็เปลี่ยนหัวหน้าแม่งเลยแล้วกัน