รอยรัก R-19 [Esquisse]

“ในฐานะนักศึกษาศิลปะ คุณคงรู้จักร่างกายของผู้ชายดีสินะ”

สมุดสเก็ตช์ภาพร่วงลงสู่พื้นพร้อมกับน้ำเสียงเย้ยหยันต่ำพร่า ดวงตาคมเข้มของเขาจ้องลึกเข้าไปในดวงตาของหญิงสาวที่อยู่ตรงหน้า ใบหน้าเรียวเล็กของเธอซีดเผือดราวกับผืนผ้าใบที่ว่างเปล่า ก่อนจะเปลี่ยนเป็นสีแดงระเรื่อ

“คุณหมายความว่ายังไง...”

“คุณซงซอริน คุณไม่มีเงินใช้หนี้ใช่ไหมล่ะ?”

แทจองค่อยๆ ไล่สายตามองใบหน้าที่สั่นเทาของซอรินที่ยืนแข็งค้างดั่งถูกแช่แข็ง ดวงตาสีอ่อนของเขาไหววูบราวกับเปลวเทียนกลางสายลม ริมฝีปากที่เม้มแน่นเล็กน้อยของเธอ—ซึ่งเขาสามารถรวบไว้ได้ด้วยมือเดียว—รวมถึงปลายคาง ต่างก็สั่นเทาอย่างไม่หยุดหย่อน

“งั้นเอาแบบนี้แล้วกัน”

แทจองหัวเราะออกมาสั้นๆ ให้กับความน่าขำนี้ ก่อนจะยกขวดขึ้นอีกครั้ง แม้ในยามที่รินน้ำลงแก้ว สายตาดูแคลนของเขาก็ยังไม่ละไปจากซงซอริน

“จนกว่าจะใช้หนี้หมด ไม่ว่าจะเป็นการถ่างขาให้พวกไอ้แก่สารเลวคราวพ่อทั้งวันทั้งคืน—”

ครั้งนี้ ฟันหน้าเรียบสวยของเธอกัดลงบนริมฝีปากล่างแน่น เธอเหมือนกับลูกโป่งที่พร้อมจะระเบิดออกมาเป็นสายน้ำตาเพียงแค่ถูกเข็มสะกิดเบาๆ แต่เขากลับพบว่าใบหน้าสีระเรื่อราวกับลูกพีชของเธอนั้นดูน่าพึงพอใจอย่างประหลาด

มือหนาที่มีข้อนิ้วเด่นชัดยกแก้วขึ้น แทจองกดแก้วเย็นเฉียบลงบนริมฝีปากเรียบตรงและเผยอออกเล็กน้อย ความโหดเหี้ยมที่เขาซ่อนไว้เบื้องหลังรอยยิ้มหยันนั้น ขยับวูบไปตามแนวลูกกระเดือกที่เด่นชัดยามเขาดื่ม

“หรือไม่ก็... มาคลานอยู่ใต้ร่างฉัน”

เขาปรารถนาที่จะทิ้งรอยเท้าเอาไว้บนตัวผู้หญิงที่บริสุทธิ์ราวกับหิมะที่เพิ่งตกใหม่