[ชนต้นฉบับแล้วนะคะ] แด่คุณผู้ซึ่งฉันไม่ได้รักอีกต่อไป

[จุดเริ่มต้นของชีวิตที่ 12]
หลังจากผ่านการย้อนเวลากลับมาถึง 11 ครั้ง ชีวิตที่ 12 ก็เริ่มต้นขึ้นเหมือนเดิมทุกประการ 

“เราหย่ากันเถอะ”

สามีที่เธอเคยรักจนคลุ้มคลั่งประกาศว่าเขาต้องการหย่า แม็กซ์ รัสเซล หลานชายของวีรบุรุษปฏิวัติผู้ยิ่งใหญ่

และลูกชายของนักต้มตุ๋นชื่อกระฉ่อน เขาได้กลายเป็นนักธุรกิจหนุ่มที่ประสบความสำเร็จ

ก้าวข้ามความอัปยศในอดีตที่เคยเป็นเพียง "ของเล่น" ของหญิงสูงศักดิ์

ส่วน เฟรย่า รัสเซล ลูกสาวคนเดียวของตระกูลดยุกผู้สูงส่ง เธอเคยหลงใหลในตัวแม็กซ์อย่างหนัก ช

ถึงขั้นยอมสละฐานันดรศักดิ์เพื่อเขา ความสัมพันธ์ของทั้งคู่ยาวนานถึง 15 ปี (หมั้น 10 ปี และแต่งงาน 5 ปี) 

ก่อนหน้านี้เฟรย่าเคยเหนี่ยวรั้งเขาไว้อย่างบ้าคลั่ง แต่ครั้งนี้เธอตอบกลับต่างออกไป

“ฉันยอมรับค่ะ เรา... เราหย่ากันเถอะ”

ในวันเดือนพฤษภาคมที่สดใส หลังจาก 15 ปีแห่งความลุ่มหลง ในที่สุดเธอก็ยอมปล่อยมือและยอมรับความรู้สึกที่แท้จริงของแม็กซ์ เธอส่งยิ้มสดใสในขณะที่จ้องมองความสับสนที่วูบผ่านนัยน์ตาของสามี เมื่อได้ยินคำตอบรับที่เหนือความคาดหมาย

“ในอีกสองปีข้างหน้านะ” แต่เธอมีเงื่อนไขเพียงข้อเดียว: พวกเขาต้องทำหน้าที่สามีภรรยาให้สมบูรณ์ครบถ้วนในช่วงเวลาที่เหลืออยู่

แม็กซ์เชื่อว่าเขายังสามารถเอาชนะใจเธอให้กลับมาได้ มันยังไม่สายเกินไป เพราะพวกเขามีประวัติศาสตร์ที่พันผูกกันมาอย่างยาวนาน

ทั้งความรักและความแค้นตลอด 15 ปี

“อ้อ คุณคือผู้ชายที่เคยเป็นสามีของฉันสินะ”

แต่เฟรย่าที่เขาเคยรู้จักได้หายไปแล้ว ผู้หญิงที่เคยรักเขาอย่างบ้าบิ่นได้ลบทุกความรู้สึกและทุกความทรงจำออกไปจนหมดสิ้น

“กลับไปซะ ผู้หญิงโง่เขลาที่เคยรักคุณน่ะ... ตายไปแล้ว”

ผู้หญิงที่ยอมเสียสละทุกอย่างเพื่อเขา ในที่สุดดูเหมือนว่าเธอได้เสียสละ "ตัวเอง" ไปแล้วเช่นกัน

ตุบ

เสียงบางอย่างตกกระทบพื้น เขาก้มลงมอง แต่กลับไม่เห็นสิ่งใดเลย…