
การตั้งครรภ์ที่ว่าง่าย
ยุนซออู ลูกนอกสมรสของส.ส.ยุนแจจุน
ตลอดเวลาที่เธอเติบโตมา มีประโยคหนึ่งที่เธอได้ยินจนขึ้นใจ
‘ผู้หญิงต้องเรียบร้อยและสำรวม ห้ามทำตัวเหลวไหล ห้ามไปคบหาผู้ชายมั่วซั่ว’
สำหรับซออูที่เป็นคนมองโลกในแง่ดีและนิสัยยอมคนเป็นทุนเดิมอยู่แล้ว เรื่องแค่นี้ไม่ได้ยากเย็นอะไรเลย
หลังจากเติบโตมาในสถานสงเคราะห์ที่เหมือนป่าเถื่อน พ่อพาเธอกลับมายังบ้านเศรษฐีที่เหมือนพระราชวัง เธอจึงทำได้ทุกอย่าง
ทว่า ผู้หญิงที่ถูกบังคับให้ต้องสำรวม กลับโตมาเป็น ‘คนวิปริตที่ทำตัวสำรวม’ ผู้ที่หลงใหลในตัวผู้ชายที่ดูป่าเถื่อน
“ถ้าไม่ใช่คนที่ว่านอนสอนง่าย เรียบร้อย และเชื่อฟัง ผมก็ไม่มีความคิดที่จะเปิดใจให้หรอกครับ”
และแล้ว ชายหนุ่มรูปงามร่างสูงใหญ่กำยำราวกับยอดคนก็ถูกส่งมาให้เธอ
“ชีวิตแต่งงานน่ะ จะไม่มีอะไรนอกจากเรื่องอย่างว่าเหมือนพ่อพันธุ์ที่จะคอยกระแทกเข้าไปในรูของเธอจนอิ่มแปล้หรอกนะ”
ทุกคำพูด ทุกพยางค์ที่ชายคนนั้นเปล่งออกมา ล้วนถูกจริตเธอไปเสียหมด
ฉันใช้ชีวิตดีเกินไปหรือเปล่านะ หรือว่าชาติที่แล้วฉันอาจจะเคยช่วยกู้ชาติมากันแน่
คิมออนฮยอก หรือที่เรียกกันว่า ผู้อำนวยการคิมแห่ง WM Construction หลานชายของประธานกลุ่ม WM
ชายผู้เป็นโรคบ้าการควบคุมที่ไม่เคยเปิดใจให้ใคร เพราะเชื่อว่าความรู้สึกหรืออารมณ์ทางเพศนั้นเป็นสิ่งที่ควบคุมไม่ได้
“คุณพ่อเลี้ยงลูกสาวมาได้ดีจริงๆ นะครับ ทักษะยอดเยี่ยมไม่เบาเลย”
เขาได้เผชิญหน้ากับซออู ผู้ที่ดูราวกับตุ๊กตาขี้ผึ้งที่ถูกสร้างขึ้นมาเพื่อยั่วยวนบุรุษ
“ดูไม่ออกเลยว่าไม่เคยผ่านมือชายมา ดูน่าจับกดซะจนไม่อยากเชื่อเลย”
แก้มสีพีชของเธอมีเลือดฝาด และหน้าอกที่อวบอิ่มก็ดูใหญ่เกินกว่าที่ร่างกายจะรับไหว
“หื้ม น้ำในตัวเธอไหลออกมาถึงไหนแล้วล่ะ บอกมาสิ”
“ไม่รู้ อึก ไม่รู้ ฮือ อึก!”
ทุกสัดส่วนที่ประกอบขึ้นเป็นร่างของซออูนั้น นอกจากจะเย้ายวนแล้วยังดูน่าลิ้มลองไปเสียหมด โดยเฉพาะ ‘รู’ ที่คอยตอดรัดนิ้วของเขาอย่างว่าง่ายทันทีที่แหย่เข้าไป
“เหงาเก่งเหมือนกันนะเนี่ย บอกไปแล้วไม่ใช่หรือไงว่าอย่าได้หวังอะไรไปมากกว่านี้ในชีวิตแต่งงาน”
“เธอแค่ทำหน้าที่พวกนั้นให้ดีก็พอ ทั้งร้องไห้สวยๆ ขมิบตอด แล้วก็แตกออกมา”
ภรรยาที่เคยเป็นแค่เครื่องระบายอารมณ์ที่มีค่าเท่านี้
แค่เพียงเท่านั้น
ชายผู้บ้าการควบคุมที่จองหองและคิดว่าทุกอย่างในโลกนี้มันง่ายดาย
“สำหรับเธอแล้ว ฉันคงเป็นได้แค่นั้นสินะ”
ถึงขนาดที่ต้องอ้อนวอนต่อภรรยาที่เขาเคยคิดว่า ‘ง่าย’ และสะดวกที่สุดเสียเอง