ทรยศรักคนสารเลว R-19

นี่คือเรื่องราวของ เรมิงตัน ฮาวเวิร์ด

ชายผู้ถูกเรียกขานด้วยหลากหลายชื่อ บ้างก็เรียกเขาว่า 'ฮาวเวิร์ด' บ้างก็เรียกเขาว่า 'เรมี' หรือ 'เรม' ด้วยความเอ็นดู

แต่สำหรับฉัน เขาคือเรมิงตัน คนที่ฉันเคยรักมานานแสนนาน

“แดนนี่ ทรยศพ่อเธอเพื่อฉันสิ”

ความรักบางอย่างเป็นบาป

และรักของฉันก็เป็นเช่นนั้น

“ลูกรักที่น่าสงสาร มีเพียงพ่อเท่านั้นที่ไม่มีวันทอดทิ้งลูก”

พ่อของฉันผู้สูงส่งและมีอำนาจล้นฟ้า

ผู้สร้างอันยิ่งใหญ่ของฉัน

บาปของฉัน คือการที่ฉันรับใช้เจ้านายถึงสองคน

“แทงหัวใจพ่อของเธอแล้วกลับมาก้มกราบอยู่แทบเท้าฉันอีกครั้ง”

เธอที่อยากจะฆ่าฉันแต่ก็ไม่เคยทำได้สักที ช่างน่าสมเพชเสียจริง

“แล้วก็บอกว่ารักฉันทั้งน้ำตา อ้อนวอนฉันเข้าไว้ มันรู้สึกดีมากเลยรู้มั้ย เวลาที่เธอมองฉันด้วยสายตาแบบนั้น” “…นายมันบ้าไปแล้ว” “ยังยากไปสำหรับเธอเหรอ?”

ถ้าวันหนึ่งฉันตัดสินใจจะตายจริงๆ คนที่จะรีบผูกคอตายก่อนฉันก็คงเป็นเธอ

เธอจะรู้บ้างไหมนะว่าความย้อนแย้งนี้คือสิ่งเดียวที่ทำให้ฉันยังหายใจอยู่ได้

“ฉันอยากให้เธอมองฉันด้วยสายตาแบบนี้ตลอดไป”

“…อย่าเข้าใจผิดนะ ฉันกำลังเกลียดนายอย่างสุดหัวใจอยู่”

“ใช่ นั่นแหละที่ฉันต้องการ”

“…….”

“จงเกลียดฉันต่อไปเรื่อยๆ ที่ข้างกายฉัน”

ฉันไม่อยากคิดถึงบาปที่ฉันก่อ

แต่อยากจะพูดถึงเสียงกรีดร้องที่ฉันได้ยินเสียมากกว่า

เสียงของเหล่าภูตผีที่กรีดร้องอย่างโดดเดี่ยว เพราะไม่มีใครคอยรับฟัง