
ทรยศรักคนสารเลว R-19
นี่คือเรื่องราวของ เรมิงตัน ฮาวเวิร์ด
ชายผู้ถูกเรียกขานด้วยหลากหลายชื่อ บ้างก็เรียกเขาว่า 'ฮาวเวิร์ด' บ้างก็เรียกเขาว่า 'เรมี' หรือ 'เรม' ด้วยความเอ็นดู
แต่สำหรับฉัน เขาคือเรมิงตัน คนที่ฉันเคยรักมานานแสนนาน
“แดนนี่ ทรยศพ่อเธอเพื่อฉันสิ”
ความรักบางอย่างเป็นบาป
และรักของฉันก็เป็นเช่นนั้น
“ลูกรักที่น่าสงสาร มีเพียงพ่อเท่านั้นที่ไม่มีวันทอดทิ้งลูก”
พ่อของฉันผู้สูงส่งและมีอำนาจล้นฟ้า
ผู้สร้างอันยิ่งใหญ่ของฉัน
บาปของฉัน คือการที่ฉันรับใช้เจ้านายถึงสองคน
“แทงหัวใจพ่อของเธอแล้วกลับมาก้มกราบอยู่แทบเท้าฉันอีกครั้ง”
เธอที่อยากจะฆ่าฉันแต่ก็ไม่เคยทำได้สักที ช่างน่าสมเพชเสียจริง
“แล้วก็บอกว่ารักฉันทั้งน้ำตา อ้อนวอนฉันเข้าไว้ มันรู้สึกดีมากเลยรู้มั้ย เวลาที่เธอมองฉันด้วยสายตาแบบนั้น” “…นายมันบ้าไปแล้ว” “ยังยากไปสำหรับเธอเหรอ?”
ถ้าวันหนึ่งฉันตัดสินใจจะตายจริงๆ คนที่จะรีบผูกคอตายก่อนฉันก็คงเป็นเธอ
เธอจะรู้บ้างไหมนะว่าความย้อนแย้งนี้คือสิ่งเดียวที่ทำให้ฉันยังหายใจอยู่ได้
“ฉันอยากให้เธอมองฉันด้วยสายตาแบบนี้ตลอดไป”
“…อย่าเข้าใจผิดนะ ฉันกำลังเกลียดนายอย่างสุดหัวใจอยู่”
“ใช่ นั่นแหละที่ฉันต้องการ”
“…….”
“จงเกลียดฉันต่อไปเรื่อยๆ ที่ข้างกายฉัน”
ฉันไม่อยากคิดถึงบาปที่ฉันก่อ
แต่อยากจะพูดถึงเสียงกรีดร้องที่ฉันได้ยินเสียมากกว่า
เสียงของเหล่าภูตผีที่กรีดร้องอย่างโดดเดี่ยว เพราะไม่มีใครคอยรับฟัง