จบ | รักป่าเถื่อน

⚠️ มีเนื้อหาเกี่ยวกับการใช้ความรุนแรง การบังคับฝืนใจ และการใช้ถ้อยคำหยาบโลน (Dirty Talk) โปรดพิจารณาก่อนอ่านนะคะ

♡.﹀﹀﹀﹀.♡

อักซิออน อัสคาเนียร์ หมาป่าสีขาวแห่งแดนเหนือผู้โหดเหี้ยมและงดงาม

ครั้งหนึ่ง เขาเคยเป็นดั่งความฝันที่เอลล่าไม่อาจเอื้อมถึง และเป็นรักแรกที่ไม่มีวันเป็นจริง เธอเคยโง่เขลาถึงขนาดคิดว่า หากได้อ้อมกอดจากเขาเพียงสักครั้ง ต่อให้ต้องสูญเสียทุกอย่างไปก็ยอม... โดยที่ไม่รู้เลยว่ามันจะทำให้เธออยากตายได้ถึงเพียงนี้

“นั่นไงล่ะ... กะแล้วเชียว ว่าทำไมลูกสุนัขจิ้งจอกเจ้าเล่ห์ของฉันถึงได้ยอมว่าง่ายผิดปกติ”

“ไม่นะ... ฮึก!”

สิ้นเสียงกรีดร้องแหลมคม เอลล่าก็ปล่อยโฮออกมาอย่างกลั้นไม่อยู่

อักซิออนก้มมองใบหน้าของหญิงสาวที่ดูไม่ได้ ขอบตาที่แดงก่ำภายใต้แพขนตาหนาดูราวกับลูกกระต่ายที่ถูกหิ้วหูลากออกมาจากโพรงดิน เขาเลียริมฝีปากพลางจ้องลึกเข้าไปในนัยน์ตาสีชมพูที่มักจะทำให้เขารู้สึกรุ่มร้อนกระวนกระวายอยู่เสมอ

บทเรียนที่เขาได้รับจากบิดาผู้คลั่งรักจนเสียสติ คือการตระหนักว่าอารมณ์ที่อ่อนไหวอย่าง 'ความรัก' นั้นเป็นสิ่งที่ไร้ประโยชน์สิ้นดี เพราะฉะนั้นเขาจึงมั่นใจว่าตัวเองจะไม่มีวันเดินตามรอยเท้าพ่อ รักงั้นเหรอ... ไร้สาระ เขาแค่นยิ้ม

“จับไว้”

น้ำเสียงที่เอ่ยออกมาอย่างเชื่องช้านั้นต่ำทุ้มจนน่าขนลุก

“อ้าขาออก ขยับช่วงล่างให้คล่อง อย่าให้ฝืด... คอยดูเถอะ ถ้าตอนที่ฉันกระแทกเข้าไปแล้วมือเธอหลุดล่ะก็ เห็นดีกันแน่”

ความหวาดกลัวแล่นพล่านไปทั่วลำคอที่เปียกชื้นด้วยหยาดน้ำตาของหญิงสาว