รักคุ้นรส

'ชอนอูจอง' ผู้กำลังตามหางานพาร์ทไทม์ระยะสั้นรายได้สูง
ในระหว่างที่ทำงานเป็นสตาฟบนเรือสำราญ เขาก็ได้เผชิญหน้ากับผู้โดยสารคนหนึ่ง

“รับงานล่ามด้วยไหม?”
“ภาษาอังกฤษ แล้วก็... ภาษาฟิลิปปินส์ได้นิดหน่อยครับ”
“สนใจจะใช้ ‘ปาก’ เพื่อผม แล้วรับเงินของผมไปไหม คุณชอนอูจอง”

ผู้ชายคนนั้นยื่นข้อเสนอมา ผมกำลังต้องการเงิน และเขาบอกว่าต้องการปากของผม
เพราะฉะนั้น ความผิดพลาดทั้งหมด... มันจึงตกเป็นของผมที่ดันตีความคำพูดนั้นตรงตัวเกินไป

“หยุดขยับปากบน แล้วอ้า ‘ปากล่าง’ ได้แล้ว”
“...ครับ?”
“น่าตลกดีนะ นึกว่าจะได้ทำงานที่มันยิ่งใหญ่สลักสำคัญมากหรือไง?”
“ผมว่าน่าจะมีอะไรเข้าใจผิดกันแล้วนะครับ ตอนนั้นคุณบอกว่าเป็นงานล่ามชัด ๆ ...”
“ผมไปพูดแบบนั้นตอนไหน?”
“ก็คุณพูดนี่ครับ...”
“ทำตัวแบบนี้มันไม่สนุกเลยนะ คุณชอนอูจอง ทั้งที่สถานการณ์แบบนี้ คุณควรจะคลานสี่ขาเข้ามาอ้อนวอนขอให้ผมเอ็นดูแท้ ๆ”

กว่าจะดึงสติกลับมาได้... เรือลำนี้ก็ลอยล่องไปในทิศทางที่คาดไม่ถึงเสียแล้ว