การแก้แค้นที่สมบูรณ์แบบคือการแต่งงานใหม่

ความรักทำให้บุรุษเบาปัญญา ความเกลียดชังทำให้บุรุษแข็งแกร่ง

ดังนั้น เขาจึงตัดสินใจเลือกหญิงสาวที่ตนเกลียดชังมาเป็นคู่ชีวิต มันคือคำปฏิญาณที่จะไม่ยอมอ่อนแอ และเป็นการปิดฉากการแก้แค้นอันยาวนาน

"แม่ของฉันต้องตรอมใจตายอย่างโดดเดี่ยวไปตลอดชีวิตเพราะแม่ของเธอ ไม่คิดว่าเธอควรจะลองสัมผัสความรู้สึกนั้นดูบ้างหรือ?"

"……"

"ในฐานะลูกสาวน่าสงสารของอักเนซา ทิวริค และราชินีผู้โดดเดี่ยวที่ไม่มีใครแยแส"

เขาราวกับคนคลั่งที่กระหายจะสร้างบาดแผลให้เธอ ทำเหมือนว่าความย่อยยับของหญิงสาวคนนั้นคือความสมบูรณ์แบบในการแก้แค้นของตน อยากคืนสะท้อนความเจ็บปวดที่มารดาเคยได้รับกลับไปให้เหมือนเดิมทุกประการ

"หากหม่อมฉันให้กำเนิดพระโอรสหรือพระธิดาให้ฝ่าบาท จะเป็นอย่างไรหรือเพคะ?"

"ก็จะเติบโตขึ้นเป็นกษัตริย์ที่เกรียงไกรสืบต่อจากฉันอย่างไรเล่า"

คำตอบที่ไม่คาดคิดทำให้แววตาของหญิงสาวสั่นไหว ทว่าเขากลับทำลายดวงตาคู่สวยนั้นจนแตกสลายไม่มีชิ้นดี

"แต่เขาจะไม่มีวันได้รู้ไปตลอดชีวิตว่าแม่แท้ๆ ของตนคือใคร"

เมื่อได้เห็นสายตาที่ท้อแท้สิ้นหวัง เขาก็รับรู้ได้ทันที

ต่อให้ฉันตาย หญิงคนนั้นก็คงไม่ร้องไห้ให้ แม้ว่าความจริงข้อนี้จะกรีดลึกถึงกระดูกเพียงใด แต่เขาก็ต้องดำเนินบทเรียนการแก้แค้นนี้ให้สมบูรณ์ให้ได้