คุณและฉันอยู่กันคนละโลก

เอเดอริค เฟลตัน ชายผู้หยิ่งทะนงและสูงศักดิ์ที่สุดในจักรวรรดิ ในที่สุดปาฏิหาริย์ก็เกิดขึ้น ทำให้เมลลี่ได้แต่งงานกับเขาหลังจากแอบรักมานานสิบปี เธอคิดว่าจากนี้ไปจะมีแต่ความสุข เหมือนประโยคสุดท้ายในนิทานที่ว่า "และพวกเขาก็อยู่กันอย่างมีความสุขตลอดไป"

"ฉันต้องทำอะไรในงานเลี้ยงครั้งนี้บ้างคะ?"
"เธออยู่บ้านก็พอ ถือว่าเป็นการช่วยแล้ว"

แต่เมื่อเวลาผ่านไป เขากลับเย็นชาและเมินเฉยขึ้นเรื่อยๆ ทำไมนิทานไม่เคยเล่าถึงชีวิตหลังแต่งงานเลยนะ?

"คุณแต่งงานกับฉันทำไม ถ้าจะเป็นแบบนี้?"

เมื่อเมลลี่เอ่ยถามด้วยความเหนื่อยล้า เอเดอริคก็ยิ้มเย้ยหยันและตอบกลับมา

"ตอนนั้นฉันคิดว่ามันคือความรัก"

โดยไม่รู้เลยว่ากำลังทำลายโลกของเธอ…

สายฝนตกกระทบแก้มของเธอไม่หยุด ลมพายุพัดแรงจนร่างกายสั่นสะท้าน ธรรมชาติที่เธอได้พบเป็นครั้งแรกช่างโหดร้ายและไร้ปรานี แต่ถึงอย่างนั้น…

"มันก็ดีกว่าการต้องอยู่ข้างเขา"

เธอไม่หันหลังกลับ

ในค่ำคืนที่พายุโหมกระหน่ำ เมลลี่ตัดสินใจเดินออกจากโลกของสามีตนเอง…